درباره ما

ما که هستیم؟ هدفمان از ایجاد این سایت و نشریه چیست؟

"به یاد داشته باش، امید چیز خوبی است، شاید هم بهترین چیز و چیزهای خوب هرگز نمی میرند"

در فیلم رستگاری در شائوشنگ با شخصیتی به نام اندی دوفرین روبرو هستیم که به قول خودش در مسیر تندباد بدشانسی قرار داشت و به حبس ابد محکوم شد. در زندان با محکوم به حبس دیگری دوست می شود و در حیاط زندان با او از چیزی صحبت می کند که “نمی تونن ازت بگیرن”، “که نمی تونن لمسش کنن” و “مال خودته” و در جواب دوستش که می پرسد از چه چیزی صحبت می کند، می گوید: “امید”.

ایجاد رسانه آلیاژ چهل و دو نیز از امید سرچشمه گرفته است. رسانه ای که می خواهد حلقه اتصال صنعت و دانشگاه باشد. اطلاعات و دانش روز دانشجویان را به صنعت پیوند دهد. نیازهای صنعت را به زبان علمی دانشگاه ترجمه کند. موقعیتهای مناسب ورود سرمایه به بخش صنعت را شناسایی و معرفی نماید و در اختیار سرمایه گذاران قرار دهد. چه بسا این سرمایه گذاران خود از بخش علمی و دانشگاهی باشند تا بتوانند دانش کسب شده خود را در قسمتهای پنهان و دور از دید و با تکنولوژی بالا در صنعت به کار گیرند و ارزش افزوده علمی، فنی و مالی برای خود و کشور ایجاد نمایند.

نام این رسانه ترکیبی از صنعت و تخیل است. آلیاژ به مفهوم ترکیب چند عنصر یا ماده با خواص معمولی و ایجاد ماده ای با خواص بالاتر و منحصر بفرد است. چیزی که هدف اصلی این رسانه است. ترکیب اخبار و گزارشها و مقالات و مصاحبه ها و آموزشها با هدف ایجاد امید و انگیزه در صنعتگران، سرمایه گذاران، دانشجویان و علاقه مندان دانش و صنعت. امید و انگیزه همان آلیاژی است که قصد ساختنش را داریم.

عدد 42 عددی نمادین در میان علاقه مندان و “گیک” ها، بخصوص در مباحث علمی و تخیلی است. بیانگر کامل بودن و در عین حال پرواز دادن خیال است. می توانید عبارت “The answer to the question of life, the universe and everything”  را گوگل کنید تا در جواب به عدد 42 برسید. همچنین می توانید کتاب راهنمای کهکشان برای مسافران هیچهایکری نوشته داگلاس آدامز، نویسنده کتابهای علمی و تخیلی، را مطالعه نمایید و یا فیلمی به همین نام را مشاهده کنید. در این کتاب یا فیلم، پاسخ یک ابررایانه به پرسش نهایی زندگی، جهان و همه چیز، عدد 42 است. به همین علت عدد 42 به عنوان عددی ویژه برای علاقه مندان پیگیر حوزه های علم و دانش شناخته شده است.

در این رسانه قصد داریم موضوعات علمی و صنعتی را در قالب تحقیقات میدانی، گزارش و مصاحبه، بررسی و نقاط قوت و ضعف آن صنعت را برای مخاطبان آشکار نماییم. هدف نهایی، معرفی و ایجاد نقاطی برای جوانه زنی و رشد استعدادها، صاحبان علم و دانش، صنعتگران و صاحبان سرمایه و در آینده، برقراری ارتباط مابین ایشان برای استفاده کامل از ظرفیتهای مغفول مانده است.

موضوعاتی که قصد بررسی آنها را داریم شامل صنعت نیمه هادی، باتری، هوش مصنوعی، تولید و انتقال انرژی الکتریکی، آب و تصفیه، فضا، نجوم، رنگ، رباتیک، لاستیک و پلاستیک، تکنولوژی فرمول 1، مواد مرکب و اپتیک و سایر موضوعات لبه دانش و تکنولوژی هستند. هرچند در هر مرحله بنابر بازخورد مخاطبان، این موضوعات قابل تغییر هستند.

علاوه بر این، مطالب دیگری نظیر اخبار علمی و صنعتی، نمایشگاهها، ترجمه مقالات، معرفی کتاب و نرم افزار و فیلمهای مرتبط، معرفی شرکتهای دانش بنیان، معرفی و بررسی روند پیشرفت برندگان نوبل، مباحث مدیریتی در صنایع و معرفی فرصتهای سرمایه گذاری نیز در این رسانه قرار خواهند گرفت. برگزاری سمینارها و مسابقات علمی از دیگر برنامه های آتی خواهند بود.

از مشکلات این راه آگاهیم. به قول شمس لنگرودی:

“می دانم قفلهای گرانی می سازند،

می دانم رنجهای من و تو همسازند،

می دانم خارهای زیادی در راهند،

اما

دستهای نجیب و راههای عجیب و کلیدهای غریبی در راه است،

می دانم، می دانم.”

خود را به دستهای نجیب شما مخاطبان گرانقدر می سپاریم، در راههای عجیب پای می گذاریم و به امید یافتن کلیدهای غریب می مانیم. امیدواریم با اشتراک و معرفی این رسانه، جادوی قفلهای گران را باطل نمایید و ما را در ادامه این مسیر یاری رسانید.

دوست اندی دوفرین، گرفتار در دیوارهای بلند زندان، با محکومیت به حبس ابد و تقاضاهای رد شده برای تجدید نظر، امید را چیز خطرناکی می دانست که در آن شرایط، انسان را دیوانه می کند. اندی دوفرین جوابی به او نمی دهد اما جوانه امید را در دل دوستش می کارد و با کنجکاوی به دانستن، آبیاری اش می کند و در نامه ای که برایش پنهان نموده است جوابش را می دهد: “به یاد داشته باش، امید چیز خوبی است، شاید هم بهترین چیز و چیزهای خوب هرگز نمی میرند.”

 

مهدی شکوری

صاحب امتیاز